سلام به همه دوستان .از اینکه نتونستم تو این مدت آپ کنم شرمنده . شاید این بار هم مثله دفعه پیش باشه و نتونم به زودی آپ کنم . با اجازتون من ۲روز دیگه ( ۱۸/۰۲/۸۵ ) اعزام هستم و باید برم سربازی .

سعی میکنم در اولین فرصت باز هم آپ کنم . در هر صورت از اینکه در این مدت من و نوشته هامو تحمل کردین ممنون . ازتون میخوام برام دعا کنید . هم برای من و هم برای همه ی جونها . ( از جمله خودتون )

  مواظب خودتون باشین . کوچیکه همتون علی  . یا حق

 

وصیت می کنم وقتی که می میرم ، مرا در تابوت سیاهی بگذارند تا همگان بدانند چه روزگاره سیاهی داشته ام . دستانم را باز بگذارند تا همه بدانند به او نرسیده ام ، چشمانم را باز بگذارند تا همه بدانند چشم انتظارش بوده ام ، دهانم را باز بگذارند تا همه بدانند حرفی را نا تمام گفته ام ، یخی را بر روی سنگ قبرم بگذارند تا با تابش خورشید آب شود و بجای عشقم گریه کند ، و دور قبرم را شقایق بکارند تا همه بدانند تا شقایق هست ، زندگی باید کرد .

و یک شاخه گل رز قرمز ، که همه بدانند عاشق بود و عاشق از دنیا رفت .

اگر باد بودم می وزیدم ، اگر ابر بودم می باریدم ، اگر مهر بودم می تابیدم تا بدانی که دوستت دارم . اگر ابر بودی در انتظار اشک می نشستم ، اگر مهر بودی در پرتوت خود را گرم می کردم ، اگر باد بودی چون برگ خندان خود را به دستت می سپردم ، اگر هیچ بودی از تو ابر سپیدی می ساختم با شکوه و نسیم ملایمی می ساختم تا بدانی که :  دوستت دارم .

              ....................................................................................................

              تو کیستی که اینگونه مرا اسیر خود کرده ای ؟

              چیستی که مرا اینطور در دام عشقت گرفتار کرده ای ؟

              معبود من ! ای مونس و همدم شب های تنهایی من ،

              ای تو شریک شادیها و غم های من، بدان که همیشه :

                                                             دوستت دارم .

            ...................................................................................................

                          بهار را دوست دارم به خاطره گلهایش که زیبا اند

                          پاییز را دوست دارم به خاطره برگ ریزانش

                          زندکی را دوست دارم به خاطره هیاهویش

                         شب را دوست دارم به خاطره رازهایش

                         تو را دوست دارم  به خاطره عشقت .

            ................................................................................................

            از خویش خانه و سرپناهی ندارم و باور کن که به همه عمر در 

            آرزوی آنهم نبوده ام . اما در عمق آرزوی من است که در دل تو 

            خانه ای داشته باشم . در اولین دیدار با عرض سلامی خالصانه

            و ارادتمندانه ، بوسه ای جانانه با لبانی مسانه ، دور از خانه و

            کاشانه ، با لبخندی جوانانه و خیلی خیلی عاشقانه به طور

             محترمانه ، به تو ، به یگانه امیدم در زندگی بگویم  :

             دوستت دارم .  

            ................................................................................................

               دوست ندارم ، که بگویم ، دوستت دارم 

                              دوست دارم ، که درک کنی ، دوستت دارم

              تا روح بشر بچنگ زر ، زندانیست          شاگردی مرگ پیشه هر انسانیست  

             جان از ته دل طالب مرگ است ..دریغ      در هیچ کجا برای مردن جا نیست؟...

 این سینه که کینه ، پینه بسته است در آن

 بوم شب مرگ من ، نشسته است در آن

 قلبی است که سنگ بسته بر گوره امید

سنگی است که عشق من ، شکسته است در آن...  

با دسته هوس ، دریغ !..تا شد پشتم !...           

در مظهر عشق، وا شد مشتم...

آنقدر هوس به مغز کامم کوبید :

تا در شب کام ، عشق خود را کشتم !

گفتم : که چیست ، فرق میان ، شراب و آب ؟

کاین یک ، کند خنک و آن یک ، کند کباب !

گفتا:که آب : خنده عشق است در سرشک...

لیکن شراب ، نقش سرشک است در سراب !

                       ببار ای نم نم باران                                زمین خشک را تر کن

                       سرود زندگی سر کن                              دلم تنگه ... دلم تنگه...

                      بخواب ، ای دختر نازم                              بروی سینه بازم

                      که همچون سینه سازم                           همش سنگه...همش سنگه...

                      نشسته برف بر مویم...                               شکسته صفحه رویم

                      خدایا ! با چه کس گویم                            که سر تا پای این دنیا

                                                  همش ننگه ... همش ننگه...

منبع:کتاب ( شکست سکوت ) از کارو